De wereldreis

Je kent ze wel, enthousiaste mensen die hun grenzen letterlijk en figuurlijk willen verleggen. Grenzen overgaan. Ze gaan op wereldreis en bezoeken veel verschillende landen. Ik kan dat wel waarderen. Nu heb ik zelf die drang nooit zo gehad en heb ik het bij een aantal Europese landen gehouden. Ja, ik zou nog wel eens naar Schotland willen. En naar Portugal. Daar houdt het voor mij mee op.

Ook mijn kinderen gaan grenzen over en verleggen hun grenzen. Alleen maar goed. Soms gaan ze een grens over en moeten ze even worden teruggefloten. Zodat ze weer weten waar de grens ligt.

Ik ga andere grenzen over. Verleg andere grenzen. In mijn werkzame leven heb ik aardig wat grenzen verlegd. En ongetwijfeld heb ik ook wel eens de grens overschreden.

Op dit moment ontdek ik hele andere grenzen. De grenzen van mijn eigen mogelijkheden. Ze liggen altijd dichter bij dan dat ik denk. Dus steek ik ze regelmatig over. Niet altijd even handig. Dus ik ben zoekende... naar mijn eigen grenzen. Ik heb ze nog niet gevonden.

Bij het verleggen van de grenzen heb ik altijd de associatie dat de grens verder weg is dan het punt waarop je je nu bevindt. Nu kom ik tot de ontdekking dat die grenzen veel dichter bij liggen dan dat ik ooit voor mogelijk had gehouden. Maar ook nu weet ik nog niet waar ze liggen. Ik hoop ze snel te vinden.

Ik blijf ernaar zoeken op mijn eigen wereldreis...